Blog

Categories
Uncategorized

Spiegeltje Spiegeltje…

Spiegels…vroeger had ik er een haat/liefde verhouding mee. Of eigenlijk als ik heel eerlijk ben, was het vooral een haat verhouding. Ik keek niet graag in de spiegel en áls ik keek voelde ik alleen maar afschuw. Afschuw voor dat meisje dat naar mij terugkeek. Ik vond mijzelf te dik (als ik foto’s terugzie van toen, is dat vooral dikke bullshit. Want ik was/ben allesbehalve dik), mijn haar te dun en oh ja, ik vond mijzelf ook nog dom. Niet echt een positief zelfbeeld, hè… Hoe ik aan deze overtuigingen ben gekomen, weet ik niet eens meer precies, maar gelukkig behoren ze tot het verleden. Ik kan inmiddels in de spiegel kijken en zeggen: ”Yes, dit ben ik. En ik mag er zijn!” Spiegels zijn geen no-go area meer voor mij. Om die overtuigingen te tackelen heb ik best wat coaching en therapie gehad. En nee, daar schaam ik mij niet voor. Het was nodig om te komen waar ik nu ben. Soms moet je hulp durven vragen.

Pippi

Het grappige aan dit verhaal is, dat van alle coaching en therapie die ik gehad heb, ik van mijn hondje Pippi misschien nog wel de grootste lessen heb geleerd over mijzelf. Pipi kwam als herplaatser uit Roemenië. Haar oorspronkelijke naam was ook echt Pipi, omdat ze uit angst vaak plasjes deed. Een bang, onzeker muisje was ze toen ze bij ons kwam. Wij waren helemaal niet op zoek naar een hond, maar ik voelde gewoon dat ze bij ons ‘moest zijn’. Later werd mij duidelijk waarom. In het begin heb ik behoorlijk gestruggeld met haar. De riem omdoen was al een hele uitdaging (sjonge jonge, ze heeft wat ondergepiest in huis hoor), ze jankte als we weggingen en tot overmaat van ramp sloopte ze ook nog de boel in huis. Gelukkig beperkte ze zich hierin tot mijn boekenkast (dat ruimt lekker op 😉) en de prullenbak. Ok, van dat laatste werd ik wat minder vrolijk, omdat Pippi het afval ook verplaatste in huis en ik daardoor de hele kamer kon opruimen. Ik ben niet snel van het opgeven, maar ik heb bij Pippi echt gedacht om haar weer weg te brengen. Ik kreeg er slapeloze nachten van. En iedere keer als ik gespannen de deur uitging, was ik bang voor wat ik zou aantreffen als ik thuis zou komen. Ik heb wat afgejankt in die periode. Dit was nou niet bepaald hoe ik het hebben van een hondje uit het buitenland voor mij had gezien. Dat het zó lastig zou zijn, had ik niet voorzien.

Spiegel

Totdat ik op een dag besefte dat ik in de spiegel keek. Deze keer niet in een glazen spiegel, maar eentje met een vachtje en een schattig koppie: Pippi. Wat in mij was, was in haar. Mijn angst (voor het slopen/janken) werd haar angst en natuurlijk jankte ze en sloopte ze de boel. Mijn onzekerheid werd haar onzekerheid, dus geen wonder dat die riem omdoen zo lastig ging. Vanaf dat moment ben ik niet met háár, maar met mijzelf aan de slag gegaan. Wat raakt Pippi in mij? Wat voel ik daarbij? Hoe ga ik de deur uit? Ben ik relaxed of gespannen? Hoe rustiger ik werd, hoe minder ze ging janken en slopen als ze alleen thuis moest blijven. En nu doet ze dat gelukkig helemaal niet meer. En die riem? Die laat ze maar al te graag omdoen om lekker naar buiten te kunnen gaan. 

Gedrag

Tijdens de readings die ik doe, vraag ik altijd aan het dier of iets van hem/haar is of van zijn mens? Regelmatig krijg ik dan terug dat het dier zijn mens eigenlijk vooral spiegelt. En dat de mens er iets mee ‘mag’. Laat jouw dier wel eens onhebbelijk gedrag zien? Blaft je hond bijvoorbeeld vaak naar andere honden of in huis? Trekt hij aan de riem? Miauwt je kat de hele dag door? En ga zo maar door. Stel jezelf eens de volgende vragen:         

  •       Wat raakt dit gedrag in mij?
  •           Wat wil mijn dier mij laten zien?
  •           Waar mag ík iets mee?

Dus draai het eens om. In plaats van naar je dier te wijzen, kijk eerst eens naar jezelf. Dit kan confronterend zijn. Maar hoe mooi is het dat je van je dier een lesje in zelfkennis krijgt.

Gratis webinar 

Denk je nu: “Ja, allemaal leuk en aardig, maar hoe weet ik nou of mijn dier mij spiegelt of dat het zijn eigen uitdaging is?” Woendag 26 augustus van 20.00u tot 21.00u geef ik een masterclass over spiegelgedrag bij dieren: Spiegeltje Spiegeltje in de mand. Kijk voor meer info in www.summerschool2020.info of meld je aan via hallo@madelonvanrijn.nl . Ik stuur je dan de Zoomlink.

Ik zie je graag.


Liefs, Madelon 

Categories
Uncategorized

Do it the Alpaca Way!

Yes! Gisteren was het dan eindelijk zo ver! Ik mocht op stap met Ambachts lokale helden; de alpaca’s Kwint en Ohio! Waarom ik dat zo leuk vind? Omdat deze bolletjes wol gewoon über cute zijn! De afspraak voor deze wandeling was al een tijd geleden gemaakt, maar door de volle agenda van die twee kwam het er nu pas van. En wat heb ik ervan genoten! Twee uur lang met deze schatjes op pad langs de mooiste plekjes van Ambacht. Ik woon hier al zo’n 16 jaar en toch viel er nog genoeg te ontdekken. Onderweg hadden we natuurlijk de nodige stops, want Kwint en Ohio zijn een ware bezienswaardigheid en veel mensen willen aaien of met ze op de foto. We hebben zelfs nog een tussenstop bij ons huis gemaakt, waar Bas de begeleider zei dat ze wel naar binnen mochten ook hoor! Met oog op mijn hondjes, die niet zo leuk reageren op alles wat ze niet kennen, heb ik dat maar niet gedaan. Maar stel je voor; er staat geen paard in de gang, maar een stel alpaca’s! Ik zie het helemaal voor me 😉.


Ja ja, ik kan weer een activiteit van mijn bucket list doorstrepen 😂. Op stap met twee alpaca’s… Wie wil dat nou niet eens een keer ervaren! 😉 Maar even zonder gekheid, die Ohio en Kwint hebben mij behalve een mooie wandeling ook nog een paar mooie lessen meegegeven. En deze wil ik graag met je delen. Are you ready? Hier komen ze:

Les 1: Luister altijd naar je lichaam.

Alpaca’s poepen en plassen alleen op een vaste plek in hun eigen verblijf. Onderweg zullen zij hun ontlasting dus ophouden. Voordat we aan de wandel gingen, lieten Kwint en Ohio dus nog even lekker alles de vrije loop. Zodat ze met een lege buik op stap konden. Twee uur later deden ze bij terugkomst in hun verblijf precies hetzelfde. Lekker even ontlasten.

Tijdens de wandeling moest er regelmatig ook even gekrabd worden. Even lekker met die snoet door dat wollen vachtje. Dus liep je net lekker ergens, werd je ineens tot stilstaan gedwongen. Want mooi dat die twee geen stap meer verzetten wanneer ze ergens jeuk hebben.

Mooi om te zien (en ruiken 😆) dat zij zo naar hun lichaam luisteren. Iets waar wij mensen misschien nog een voorbeeld aan kunnen nemen. Ok, laat ik voor mijzelf spreken: ik in ieder geval wel…

Ben je klaar voor les 2? Komt-ie.

Les 2: Take it easy!

Die Alpaca’s toch hè… Het woord ‘haast’ komt niet in hun woordenboek voor. Alles gaat op het dooie gemakkie. Ze nemen de tijd om alles en iedereen die ze tegenkomen te observeren, hier en daar een blaadje van de grond te eten en gewoon lekker rustig aan te doen. Heb je last van stress? Dan kan ik je een wandeling met deze twee heren van harte aanbevelen 😉. Je wordt er echt helemaal zennnn van. Ze zijn zo relaxed in bijna alles wat ze doen. En als bonus krijg je meteen een mooie oefening in geduld 😉.  

Les 3, here we go!

Les 3: Gek doen is toegestaan

Ok, zoals ik net al zei: Kwint en Ohio zijn relaxed in bijna alles wat ze doen. Iets waar ze echt wild van worden is zand. Ja, je leest het goed: z-a-n-d. En dan maakt het niet uit of dit een flinke zandhoop is of een paar verdwaalde korrels. Ze gaan los op zand. Zo liepen we ergens waar de bestrating opnieuw was aangelegd. En zoals je misschien wel weet, gooien ze er dan een laag zand overheen om de voegen goed dicht te krijgen. En dan maakt het Kwint en Ohio echt niet uit of dat midden op straat is (heerlijk, ze kennen totaal geen schaamte 😉), ze storten zich ter aarde en rollen heerlijk heen en weer over die paar zandkorrels die er liggen. Een breakdancer zou er bijna jaloers van worden zo gaan ze ‘tekeer’.

Ook de struiken waren niet veilig voor met name Ohio. Hij kon niet langs struiken lopen zonder zich er even lekker tegenaan te werpen. Of de struiken nou zo blij werden van deze hooligan in de dop, is een tweede 😉. Zijn afdruk was naderhand nog goed te zien haha.

Klaar voor de laatste les? 

Les 4: Accepteer jezelf zoals je bent

Ok, toegegeven, alpaca’s zijn niet moeders mooiste met die halve plumeau op hun koppies (sorry Ohio en Kwint 😉). Maar hoe schattig was het om te zien dat Ohio niet langs een geparkeerde auto kon lopen zonder even naar de weerspiegeling van zichzelf in de autoruit te kijken. En nog mooier om te zien was, dat hij zijn eigen spiegelbeeld zo nu en dan zelfs een kusje gaf. Aaachhh, dan smelt je toch!?!

Hoe vaak doe jij dat? Voor de spiegel staan en je eigen spiegelbeeld zo omarmen zoals Ohio dat doet? Nooit? Dan is het daar nu tijd voor; do it the Alpaca way! Vanaf nu geef ik mijn spiegelbeeld ook iedere dag zo’n liefdevol kusje (al zal het vaak wel bij een denkbeeldig kusje blijven, denk ik zo 😆).

Wauw, cool hè, dat je van die alpaca’s zoveel kan leren. Het mooie is dat je deze lessen ook van je eigen dier kunt leren. Door op een andere manier naar je dier te gaan kijken. Zo heb ik van mijn hondjes met hun ‘probleemgedrag’ al zo onwijs veel over mijzelf geleerd. Wat precies, vertel ik je in één van mijn volgende blogs 😉.

Spreek de taal van je dier

Tja, die hond hè… Wat kun je strugglen als je dier niet doet wat je denkt dat ie moet doen. Heb jij net als ik ook een hond met een ‘gedragsprobleem’? Zorgt dit voor de nodige spanningen tussen jou en je hond? Of zelfs binnen het gezin? Wil jij meer rust in je hoofd, huis én wandelingen? Ben je benieuwd wat er in dat koppie van je hond omgaat? En wil je weten welke boodschap(pen) hij voor jou heeft? In het traject Spreek de taal van je dier, gaan we daar actief mee aan de slag. Ontdek welke mooie lessen jij van jouw hond mag leren en ga actief met (het gedrag van) jouw hond aan de slag. Het traject bestaat uit een offline en online gedeelte. Op naar een ontspannen relatie met je dier en in rust samen groeien.

Heb je interesse? Laten we eens kijken of dit traject bij jullie past. Deze maand heb ik nog plek voor een aantal gratis inzichtsessies. Tijdens dit online gesprek van 30 minuten kijk ik alvast een stukje met je mee. En geef ik je een aantal tips waar je al direct mee aan de slag kunt om het ‘probleemgedrag’ van je hond om te buigen. 

Wil je een afspraak maken voor zo’n gratis inzichtsessie? Neem contact op via hallo@madelonvanrijn.nl of via www.facebook.com/dierentolkmadelon

Op naar een (nog) beter begrip tussen mens en dier!

Liefs,

Madelon

Categories
Uncategorized

“Die vrouw is echt Koekoek”

“Moet de GGZ niet ingrijpen?”

“Sorry hoor, maar dan mankeer je wat in je bovenkamer.”

“Wat heeft die gerookt dan?”

“TBS geven en nooit meer loslaten.”

Zomaar een aantal reacties op een Facebook post die ik laatst las op de pagina van een krant. Nou ja…zomaar… Je zou denken dat deze reacties gaan over iemand die op zn minst psychotisch is of een ernstig misdrijf heeft gepleegd. Maar nee, deze reacties gaan over mij. Of beter gezegd, over een interview dat ik laatst gaf voor AD De Dordtenaar waarin ik vertel over mijn werk als Dierentolk. Over mij dus… En ik kan je zeggen, dat doet iets met je. Die reacties. Als wildvreemde mensen zoiets over jou schrijven. Heel even sloeg de twijfel toe over of ik wel de juiste beslissing had genomen om in mijn praktijk de overstap naar dieren te maken. Als mensen er zó over denken. Maar al heel snel maakte deze gedachte plaats voor meer positieve gedachten. Waarin ik eens te meer voelde dat dit mijn pad is en dat ik dit mooie werk mag doen. Ongeacht wat de buitenwereld daarvan vindt. Dus achteraf ben ik dankbaar voor al deze heftige reacties. Door deze mensen voel ik nog sterker mijn missie. Niet om hen te willen overtuigen, want dat is verspilde energie. Maar vanuit mijn diepste binnenste voel ik dat dit is wat ik hier te doen heb.

Tja, en zeg nou zelf…het is toch ook een beetje raar als ik zeg dat ik met dieren praat. Ergens begrijp ik de reacties van deze mensen wel hoor. Een heel aantal jaren geleden zou ik waarschijnlijk ook gedacht hebben dat deze vrouw koekoek moet zijn, om maar even in dierentermen te blijven. Dit is namelijk wat mensen doen bij iets dat ze niet kennen en niet kunnen verklaren. Ze projecteren hun eigen kortzichtigheid (en/of angst?) op de ander. Zo ging het heel vroeger ook met de ‘heksen’ die hierdoor hun leven niet zeker waren. Tegenwoordig word je dan virtueel op de brandstapel gegooid.

Maar weet je, wat ik doe als dierentolk is geen hogere wiskunde. Het is ook geen trucje. Het is iets dat iedereen kan leren. Daar ben ik van overtuigd. Toen ik net begon met de cursus Communiceren met dieren dacht ik namelijk dat ik het allemaal verzon. Alle dingen die ik doorkreeg. Nou ja, ‘alle’… In het begin kreeg ik niet zo heel veel door, hoor. En wat ik doorkreeg klopte vaak niet eens. Maar hoe meer ik oefende, hoe meer ik merkte dat de dingen die ik doorkreeg wél steeds beter klopten. Ook al kende ik het dier of de mens van het dier niet of nauwelijks. Ik vroeg (en vraag) ook altijd zo min mogelijk extra info om zo de reading niet te beïnvloeden. Inmiddels durf ik wel compleet te vertrouwen op alle beelden, woorden, gevoelens en zinnen die ik doorkrijg wanneer ik in contact ben met een dier. Vandaar dat ik ook mijn praktijk gestart ben. Om zo de dieren een stem te geven en ervoor te zorgen dat er een beter onderling begrip ontstaat tussen mens en dier.

En nu ben ik klaar voor een volgende stap: mensen leren om zélf met hun dier te communiceren. Dit doe ik al in de vorm van de workshops die ik geef (28 november heb ik hiervoor nog 1 plekje vrij, btw). Maar ik ga iets nieuws doen! Vanaf 10 januari lanceer ik mijn online training “Je dier beter begrijpen”. 10 weken lang iedere week een nieuwe les waarin ik jou de ins- en outs leer met betrekking tot het communiceren met jouw dier. Lijkt dat je wat? Klik dan hier voor meer info over inhoud, investering e.d. Je hebt er wel een Fb account voor nodig, want de lessen worden gegeven in een besloten Fb groep. Het is een pilot en deze training wordt dan nu ook voor een pilotprijs aangeboden (deze prijs zal in de toekomst zeker omhoog gaan!). Dus heb jij altijd al willen weten wat er in dat koppie van jouw dier omgaat? Nu is je kans om dit te leren. Je kunt je aanmelden door mij een mail te sturen via hallo@madelonvanrijn.nl of stuur mij een Messenger bericht via www.facebook.com/dierentolkmadelon

Denk je nu, ja leuk en aardig, maar ik hoef dat niet zo nodig zelf te leren… Je kunt mij natuurlijk ook nog steeds benaderen om 1 of meerdere readings met jouw dier te doen.

Op naar een (nog) beter begrip tussen mens en dier!

Liefs,

Madelon